a ttutaj co ?

Prawie Kino – blog o dobrym kinie i serialach

Propozycje

Uprowadzona 3

Wszystkie poniższe informacje pochodzą z materiałów prasowych dystrybutora filmu

SYNOPSIS

Bryana Millsa nikomu przedstawiać nie trzeba. Od lat oczyszcza świat z najbardziej zwyrodniałych szumowin. Przestępcy już kilka razy próbowali go za to ukarać i za każdym razem przypłacali to życiem. Tym razem zaatakują wyjątkowo boleśnie. Gdy jego ukochana żona zostanie zamordowana, a podejrzenie padnie na niego, Bryan znów będzie musiał zrobić użytek ze „swych wyjątkowych umiejętności”, by dorwać winnych, oczyścić się z zarzutów i przede wszystkim ochronić najdroższą córkę. Jednak tym razem wróg okaże się wyjątkowy…

Co zrobisz, by ocalić, to co najcenniejsze?

HISTORIA BRYANA MILLSA I WCZEŚNIEJSZYCH „UPROWADZONYCH”

LiamNeeson powraca do roli, która uczyniła z niego ikonę kina akcji. Bryan Mills to emerytowany agent CIA, który w „Uprowadzonej” Pierre’a Morela, jednym z największych hitów 2008 roku, wykorzystywał swoje „wyjątkowe umiejętności”, aby uratować porwaną przez nieznanych sprawców córkę. Dość nadmienić, że Mills nie cofnął się przed niczym, aby wymierzyć sprawiedliwość na ludziach, którzy zaatakowali jego rodzinę, a widzowie na całym świecie kibicowali mu w tej brutalnej vendetcie, nawet – a może w szczególności – gdy były agent przekraczał granice prawa. Film zarobił na całym świecie 224 miliony dolarów.

„Uprowadzona 2” Oliviera Megatona („Colombiana”, „Transporter 3”), nakręcona cztery lata później kontynuacja losów Bryana Millsa i jego rodziny, stała się równie wielkim hitem. Za scenariusz odpowiadali ponownie Robert Michael Kamen oraz Luc Besson, który zajął się również produkcją. Twórcy słusznie zauważyli, że filmowy potencjał Bryana Millsa nie został jeszcze wyczerpany, ponieważ widzowie zżyli się z tym nadopiekuńczym ojcem, który musiał poruszyć niebo i ziemię, żeby odzyskać ukochaną córkę. Emocje targające Millsem potrafił zrozumieć nie tylko każdy rodzic, ale po prostu każda osoba, która kiedyś kogoś mocno kochała.

Słynne słowa wypowiedziane przez Millsa w „Uprowadzonej”, w trakcie rozmowy telefonicznej z porywaczami, stały się także jedną z najczęściej cytowanych kwestii ostatnich lat:

„Nie wiem, kim jesteście. Nie wiem, czego chcecie. Jeśli chcecie wymusić okup, mogę wam od razu powiedzieć, że nie mam takich pieniędzy. Mogę się w zamian poszczycić zestawem wyjątkowych umiejętności; umiejętności, które nabyłem w trakcie bardzo długiej kariery zawodowej. Umiejętności, które sprawiają, że potrafię stać się najgorszym koszmarem dla ludzi takich jak wy. Jeśli uwolnicie teraz moją córkę, na tym zakończymy całą sprawę. Nie będę was szukał. Nie wyruszę za wami w pościg. Ale jeśli tego nie zrobicie, rozpocznę poszukiwania, wytropię was i obiecuję, że was zabiję”.

Wymowne ostrzeżenie Bryana, skierowane pod adresem ludzi, którzy porwali jego córkę, a także następujące w dalszej części filmu spełnienie tej wypowiedzianej grobowym głosem groźby, sprawiły, że widzowie na całym świecie pokochali Bryana za jego bezkompromisowość oraz poświęcenie w imię rodziny. „Każdy potrafi wczuć się w sytuację, w jakiej znalazł się Bryan”, mówił Neeson. „Jeśli ktoś groziłby waszym dzieciom, zrobilibyście wszystko, żeby dopaść sprawców i przeszkodzić im w ich planach”.

Uprowadzona trafiła w czuły punkt wielu widzów”, potwierdzała te słowa FamkeJanssen, która wcieliła się w Lenore, byłą żonę Bryana Millsa. „Wydaje mi się, że sukces filmu polegał na tym, że widzowie musieli postawić się w sytuacji głównego bohatera i zastanowić, co sami by zrobili na jego miejscu. Do czego byliby w stanie się posunąć, aby ratować własne rodziny?”.

Dla LiamaNeesona rola byłego agenta CIA, który zostaje zmuszony do wymierzania sprawiedliwości na własną rękę, była w 2008 roku czymś zupełnie nowym – zmianą wizerunku o 180 stopni. Przed „Uprowadzoną”, urodzony w Irlandii aktor, był raczej kojarzony z wybitnymi rolami dramatycznymi, jak ta w „Liście Schindlera” Stevena Spielberga. „Uprowadzona”, pełnokrwisty thriller z wieloma brutalnymi scenami akcji, okazała się dla Neesona czymś więcej niż tylko kolejnym projektem – aktor od dziecka marzył o występie w tego typu kinie. „Ten film przemówił do młodzieńca, którego ciągle w sobie mam”, wyjaśniał ze śmiechem Neeson. „Była to dla mnie idealna okazja, by na trzy miesiące wyjechać do Paryża i przejść skomplikowany trening sztuk walki. Wszystkie wyzwania fizyczne były niczym miód na me serce – cieszyłem się jak dziecko!”.

Powrót do roli Bryana Millsa w „Uprowadzonej 2” oznaczał dla Neesona możliwość czerpania z doświadczenia zdobytego w filmach akcji, których gwiazdą stał się właśnie po występie w pierwszej „Uprowadzonej”. „Grając w [hicie z 2010 roku] Drużynie A, miałem okazję pracować z ekspertem wojskowym, który działa ciągle aktywnie na arenie międzynarodowej”, wspominał wówczas Neeson. „To był wielgachny facet, który potrafił zniknąć w trakcie kręcenia zdjęć na cztery dni i wrócić z niepokojącą raną brzucha – wiedzieliśmy wszyscy, że był właśnie na jakiejś niebezpiecznej misji w Afganistanie czy Iraku”, dodawał z wyrazem uznania aktor.

Niewymieniony nigdy z nazwiska konsultant opowiadał ekipie i obsadzie różnego rodzaju anegdoty i opowieści z pola bitwy, zdradzając szczegóły tajnych operacji wojskowych – misji w typie tych, w których z pewnością uczestniczył filmowy Bryan Mills za czasów swej aktywności w CIA. Spotkania te miały ogromny wpływ na postrzeganie tej postaci przez Neesona. „Zapomnijcie o Jamesie Bondzie. Nasz konsultant to prawdziwy twardziel i zabijaka. I jest ciągle aktywnym agentem. Był dla mnie wspaniałym źródłem informacji, z jego wiedzy czerpałem, ile tylko mogłem”, kontynuował z ekscytacją w głosie irlandzki aktor.

Neeson przyznawał także w niemal każdym wywiadzie, że uwielbia fizyczność roli Millsa. „To wspaniałe, że mogę brać udział w takich świetnych scenach akcji, a także pracować z tak znakomitymi kaskaderami, z jakimi mieliśmy styczność na planie”, ekscytuje się aktor. „Mój dubler, który zastępował mnie w najniebezpieczniejszych scenach, nazywa się Mark Vanselow. Pracujemy razem od dwunastu czy nawet trzynastu lat i w tym czasie się zakumplowaliśmy. Ciągle jednak zadziwia mnie swoimi umiejętnościami – jak on to wszystko robi?!”, opowiadał Neeson. „Powrót do roli Bryana był dla mnie również wspaniałą okazją do ponownego spotkania z Markiem i przejścia jeszcze raz przez cały fascynujący trening fizyczny”.

Akcja „Uprowadzonej 2” dzieje się dwa lata po wydarzeniach z części pierwszej. Relacje między Bryanem a jego córką, Kim (Maggie Grace), stały się o wiele bardziej zażyłe, co więcej, nasz bohater ma także nadzieję na pojednanie ze swoją byłą żoną, Leonore” opowiadał reżyser „dwójki” Olivier Megaton, który powrócił na to stanowisko w zakończeniu trylogii.

W części pierwszej Kim była postacią dość pasywną, przerażoną nastolatką, która nie potrafiła przejąć kontroli nad swoim losem, natomiast w „Uprowadzonej 2” widać wyraźnie, że te dwa lata mocno dziewczynę zmieniły. Szkolona pod czujnym okiem ojca-zawodowca, dziewczyna wykształciła w sobie zabójcze instynkty, które pomagają jej o wiele pewniej poruszać się w świecie i lepiej radzić sobie z potencjalnymi sytuacjami kryzysowymi. A do takiej dochodzi w trakcie rodzinnego pojednania w Istambule. „To córeczka tatusia”, mówiła o swojej bohaterce Maggie Grace. „Dopiero w części drugiej uświadamia sobie, do czego jest zdolna”, dodawała z dumą aktorka. „W pierwszym filmie Kim była młodziutka i bardzo naiwna, nie miała pojęcia o prawdziwym świecie”, potwierdzał słowa swojej gwiazdy Megaton. „Stało się z nią jednak coś niesamowitego, całkowicie zmieniła kierunek swego rozwoju. Bardzo dojrzała, stała się zupełnie inną osobą. I już nigdy więcej nie będzie pasywną ofiarą”.

Zmieniła się także Leonore. Po rozstaniu z Bryanem oraz jego zadziwiającej reakcji na porwanie Kim, kobieta zaczęła zupełnie inaczej patrzeć na byłego męża, widząc cień szansy na pojednanie. „Ich więzi niespodziewanie się umocniły, ponieważ Lenore przechodzi akurat przez trudny okres w życiu i potrzebuje silnegoramienia, na którym mogłaby się oprzeć”, wyjaśniał wszystkim zainteresowanym Neeson. „Bryan staje się dla niej takim oparciem. To doprowadza do ciekawego rozwoju ich relacji, którą zarówno on, jak i ona uważali w pewnym momencie za bezpowrotnie zerwaną”.

Lenore dojrzała w ciągu dwóch lat od wydarzeń z części pierwszej, dokładnie tak jak jej ukochana córka. „Nie potrafię zliczyć, ile ludzi do mnie podchodziło i mówiło, że Lenore zachowała się w Uprowadzonej jak zimna suka!”, wspominała ze śmiechem przy okazji premiery FamkeJanssen. „W części drugiej to właśnie ona, a nie Kim, znajduje się w śmiertelnym niebezpieczeństwie, więc widzowie automatycznie zaczynają z nią sympatyzować. Taki rozwój sytuacji sprawił, że mogłam pokazać jej prawdziwe oblicze i stworzyć postać łagodniejszą, cieplejszą, bardziej kruchą, którą da się lubić za to, jak miła i uczynna potrafi być”.

W „Uprowadzonej 2” do swoich ról powrócili zarówno Neeson, jak i Grace oraz Janssen, ale należało znaleźć jeszcze odpowiedniego wykonawcę do roli filmowego złoczyńcy, Murada. Wyzwania tego podjął się Rade Šerbedžija, tworząc postać niejednoznaczną, której poczynań nie da się tak łatwo ocenić. Sam Olivier Megaton dodawał, że dzięki ŠerbedžijiMurad stał się „zupełnie innym czarnym charakterem, niż typowi złoczyńcy, do których oglądania widzowie przywykli”. Reżyser „Uprowadzonej 2” podkreślał na każdym kroku: „Murad poszukuje Bryana z bardzo ważnego powodu – chce się zemścić za śmierć swojego syna, który był jednym z gangsterów zabitych przez Bryana w części pierwszej”.

W przeciwieństwie do większości typowych filmowych złoczyńców Murada nie interesuje ani władza, ani pieniądze. Mężczyzna nie posiada również żadnego specjalistycznego wyszkolenia, które czyniłoby zeń śmiercionośną maszynę do zabijania. „Murad nie jest zawodowym przestępcą”, opowiada Šerbedžija. „Żaden z niego wojownik, nie jest przyzwyczajony do zabijania ani łamania prawa. Postanowił jednak, że zrobi wszystko co w jego mocy, żeby wymierzyć sprawiedliwość za śmierć swego syna”.

Mgaton długo szukał odpowiedniego aktora do tej roli i zdecydował się na zatrudnienie Šerbedžiji dopiero po obejrzeniu przygotowanego przez niego materiału video. „Gdy oglądałem to, co nakręcił Rade, nagle poczułem, że rozumiem świat Murada, że potrafię w jakiś sposób lepiej wniknąć w jego skórę”, oznajmiał z entuzjazmem reżyser „Uprowadzonej 2”. „Bardzo się cieszę, że Rade stał się częścią tego projektu, ponieważ wniósł do naszego filmu tak wiele niuansów, że stworzył mocną i pamiętną postać, nie tylko kolejnego złoczyńcę, który stoi Millsowi na przeszkodzie w osiągnięciu celu. Rade sam jest ojcem, więc doskonale rozumiał emocje targające Muradem. Liam gra gościa, który zrobi wszystko, by uchronić swą córkę przed niebezpieczeństwem, a Rade wciela się w faceta, który zrobi wszystko, żeby pomścić śmierć swego syna”.

Trzymające w napięciu spotkanie Bryana i Murada jest bardziej niż pamiętne, a Neeson wspominał finałową walkę swej postaci z bałkańskim czarnym charakterem z wielkim sentymentem. „W tym momencie swojego życia Bryan ma naprawdę dość zabijania, chciałby już przestać raz i na zawsze pozbawiać innych ludzi życia”, wyjaśniał irlandzki aktor. „Gdy zaczyna działać instynktownie, zamienia się automatycznie w maszynę do zabijania i w pewnym momencie zaczyna się, zapewne słusznie, obawiać, iż kiedyś ta maszyna stanie się dominującą cechą jego osobowości, zastępując ostatnie resztki człowieczeństwa. Bryan chce powstrzymać samego siebie przed wpadnięciem w fazę, której nie będzie w stanie powstrzymać, ale robi to także dla swoje córki oraz byłej żony. Tyle że ciągle musi wracać do grzechów przeszłości, żeby eliminować kolejnych pojawiających się na horyzoncie przestępców grożących jego rodzinie”.

Mimo wszystko decyzja o nakręceniu kontynuacji nie była łatwa ani dla aktorów, ani dla filmowców odpowiedzialnych za kreację części pierwszej. „Uprowadzona” była projektem ze wszech miar wyjątkowym, w którym udało się uchwycić coś niesamowitego, jedynego w swoim rodzaju, więc wszyscy twórcy zgodnie stwierdzili, że podejmą się nakręcenia części drugiej, tylko jeśli uda się znaleźć odpowiedni powód dla powrotu Bryana Millsa. „Gdy po raz pierwszy przeczytałem scenariusz napisany przez Luca i Roberta, zauważyłem w nim potencjał na opowiedzenie zupełnie nowej, świeżej historii”, opowiadał w trakcie zdjęć do „dwójki” Megaton. „To nie jest powtórka z rozrywki, w której Bryan Mills robi dokładnie to samo, lecz pełna wielkich emocji opowieść o rodzinie na skraju rozpadu oraz zdeterminowanym ojcu, który zrobi wszystko, by do tego nie dopuścić”.

 

„Scenarzyści wspaniale podeszli do kontynuacji i znaleźli w tej historii miejsce na oryginalność”, podkreślała wszędzie Maggie Grace. „Uprowadzona 2 zawiera wszystkie elementy, które tak wspaniale sprawdziły się w części pierwszej, ale także rozwija całą opowieść w niespodziewanych kierunkach. Bryan, Kim i Lenore zostają zmuszeni nie tylko do walki o przeżycie, ale także do poświęcenia się w imię swoich ukochanych”.

 

Większość akcji „Uprowadzonej 2” rozgrywa się z Istambule, urzekającym z każdej możliwej perspektywy mieście, które rzadko jest widywane na ekranach kinowych. Megaton spędził większość okresu przygotowawczego na wyszukiwaniu odpowiednich lokacji na terenie miasta, godzinami przeszukując jego najmniej znane zakątki. Gdy rozpoczęto zdjęcia, reżyser „Uprowadzonej 2” znał ulice Istambułu o wiele lepiej niż przedstawiciele lokalnej ekipy, którzy zostali zatrudnieni, aby pomóc w jak najlepszym oddaniu klimatu tego niezwykłego miasta na pograniczu Europy i Azji.

 

Neeson podkreślał w każdej wypowiedzi, że zdjęcia w Istambule bardzo mocno go zaskoczyły, do tego stopnia, że nigdy wcześniej nie doświadczył czegoś podobnego w swojej karierze. „To miasto, w którym wschód spotyka się z zachodem, miejsce pełne pięknej architektury, wspaniałych ludzi oraz niesamowitej atmosfery, którą trudno opisać słowami”, zauważał aktor, który kręcił już w dziesiątkach miejsc na całym świecie, ale nie zmieniło to faktu, że zakochał się bez pamięci właśnie w Istambule.

 

Nic dziwnego, członkowie ekipy odpowiadającej za „Uprowadzoną 2” wspominają tureckie miasto równie dobrze, dodając, że gdzie się nie obejrzeli, tam natrafiali na jakiś zabytek lub onieśmielającą swym urokiem lokację. Główne miejsca, w których kręcono zdjęcia, to legendarny Meczet Sulejmana, który jest jednym z najstarszych budynków w całym mieście, a także pochodzący z XV wieku Wielki Bazar, zajmujący całą przecznicę obszar, który każdego dnia gości około ćwierć miliona podekscytowanych gości z całego świata. Ekipa „Uprowadzonej 2” pojawiła się także między innymi w tureckich łaźniach, w których rozgrywa się wybuchowy ostatni akt filmu.

 

Autor zdjęć Romain Lacourbas postawił przed sobą cel, aby podkreślić wspaniałą kolorystykę każdego z tych miejsc, tak aby tętniły wizualną energią oraz jeszcze bardziej kusiły widzów z ekranu. „Będąc w Istambule czułem się tak, jak gdyby można było samym tylko światłem rzeźbić zupełnie nowe kształty i znaczenia”, opowiadał z przejęciem Neeson. „A dzięki Romain’owi w filmie pojawia się kilka panoramicznych ujęć miasta, które zwalą z nóg każdego widza”. Maggie Grace natomiast z właściwym sobie urokiem dodawała: „Dzięki Uprowadzonej 2 mogliśmy bez większych przeszkód zanurzyć się w tym niesamowitym mieście, poznać je z wielu różnych stron, niejako również „zza kulis”, poczuć jego historię i klimat – to było cudowne doświadczenie”.

 

Podobnie jak kultowa już „Uprowadzona”, kontynuacja zawiera w sobie wiele efektownych i trzymających w napięciu scen akcji, jednakże realia pracy na planie tak ogromnego przedsięwzięcia filmowego sprawiły, że twórcy musieli często uciekać się do improwizacji. Co jedynie przełożyło się na świeżość ekranowych sekwencji akcji. Koordynator ds. scen walk Alain Figlarz współpracował z Neesonem i Megatonem przy choreografii wszystkich scen, ale także sam wystąpił przed kamerą. „Dobrze mieć na ekranie prawdziwego wojownika jako jednego z głównych złoczyńców”, opowiadał z ekscytacją francuski reżyser. „A dla Liama było to tym fajniejsze wyzwanie, bo mógł dosłownie stanąć naprzeciwko faceta, który tworzył choreografię do wszystkich scen walk”.

 

To właśnie Figlarz zaprojektował pionierskie w kontekście doświadczenia filmowego techniki walki, które sprawiły, że „Tożsamość Bourne’a” DougaLimana stała się tak wielkim hitem. Na potrzeby „Uprowadzonej 2” Figlarz wymyślił skomplikowane sceny akcji, które przypominały te z opowieści o Jasonie Bourne’ie, tyle że zostały podniesione do potęgi, a dzięki temu stały się jeszcze bardziej atrakcyjne. „Alain zawsze stawia na oryginalność, nie lubi się powtarzać. Jest niezwykle precyzyjny w tym, co robi”, chwalił swojego współpracownika reżyser Megaton. „Wszystkie ruchy, które stają się częścią sekwencji akcji, nie biorą się z powietrza, lecz stanowią logiczny ciąg możliwych do wykonania w rzeczywistości ruchów. Alain był przez wiele lat członkiem sił specjalnych, więc zna te wszystkie ruchy z doświadczenia i wie, które sprawdzą się w takiej a nie innej scenie”.

 

Jedną z najbardziej spektakularnych sekwencji akcji w całym filmie jest scena nie związana z walką wręcz, lecz pościg samochodowy ulicami Istambułu. Za kółkiem siedzi natomiast ucząca się dopiero prawdziwej jazdy Kim, która – jak zostało to już wspomniane – nie jest tą samą pasywną dziewczynką z części pierwszej. Kobieta jest oczywiście przerażona,  zresztą o jakąkolwiek inną reakcję, ale radzi sobie zadziwiająco dobrze w ucieczce przed samochodami napastników przez jedne z najbardziej zaludnionych ulic świata.

 

Kolejną wspaniałą sekwencją akcji jest pościg na dachu Wielkiego Bazaru, który jeszcze długo będzie zapierał wielu widzom dech w piersiach. Co wcale nie dziwi, kręcenie na tym niesamowitym zabytkowym budynku było ogromnym wyzwaniem i dla aktorów, i dla ekipy filmowej. „Na dachu Wielkiego Bazaru są położone jedynie cztery betonowe linie, po których można normalnie chodzić – lub biegać”, wyjaśniał precyzyjnie Megaton. „Przy jakiejkolwiek próbie zejścia na bok pojawia się ryzyko zapadnięcia, ponieważ cały dach jest bardzo kruchy pod względem konstrukcyjnym. Nie mogliśmy zainstalować żadnego kranu czy wysięgnika z kamerą – jedyną opcją była praca ze Steadicamem, który mógł poruszać się jedynie w przód lub w tył, ponieważ skręcanie w bok zostało z miejsca wykluczone”. Niemożliwe było nawet zainstalowanie kamery na kablach czy innych linkach, ponieważ wtedy trzeba by było rozciągnąć je między Wielkim Bazarem a meczetami i innymi pobliskimi budynkami, z których każdy miał setki lat. Megaton wymyślił jednak genialne w swej prostocie rozwiązanie: przymocował kamerę do małego, zabawkowego helikopterka, po czym sterując nim z odpowiedniej odległości, mógł spokojnie latać i manipulować wokół aktorów, uzyskując szereg fantastycznych ujęć.

 

„Olivier jest fenomenalnym reżyserem scen akcji, ponieważ jest zawsze bardzo efektywny, nie tylko efektowny”, chwalił Megatona LiamNeeson. „W każdej chwili na planie pracowały przynajmniej trzy albo cztery kamery, co było bardzo ekscytującym doświadczeniem”.

 

Jakkolwiek Megaton jest świetny w rozumieniu oraz tworzeniu pamiętnych scen akcji, francuski reżyser potrafi także kreować przed kamerą prawdziwe ludzkie emocje. „Gdy dochodziło do scen dialogowych między Famke, Maggie i mną, nie próbowaliśmy za bardzo wgłębiać się w każde słowo. Olivier pozwolił nam na wolność na planie, dzięki czemu mogliśmy eksplorować różne możliwości wynikające z relacji między naszymi postaciami”.

 

 

SŁÓW KILKA O GŁÓWNEJ OBSADZIE

 

LIAM NEESON (Bryan Mills)

 

Nominowany do Oscara oraz Nagrody BAFTA irlandzki aktor, którego fantastyczny występ w roli byłego agenta CIA Bryana Millsa doprowadził do powstania nowego ikonicznego bohatera kina akcji.

 

„Uprowadzona” była dla Neesona możliwością zmiany wizerunku, a dzięki sukcesowi filmu aktor wystąpił później w tak wielkich hitach jak „Drużyna A” oraz „Przetrwanie” Joe Carnahana. Po zabłyśnięciu w roli Bryana MillsaNeeson stał się także regularnym bywalcem planów hollywoodzkich blockbusterów, pojawiając się między innymi jako Zeus w „Starciu tytanów” Louis’aLeterrier’a oraz jego kontynuacji, „Gniewie tytanów” Jonathana Liebesmana, a także w „Dla niej wszystko” Paula Haggisa, „Battleship: Bitwie o Ziemię” Petera Berga oraz „Mroczny Rycerz powstaje” Christophera Nolana, w którym powtórzył rolę Ra’s al Ghula z „Batman: Początek” z 2005 roku.

 

Neeson był nominowany do Oscara, Złotego Globu oraz Nagrody BAFTA za wybitną kreację Oskara Schindlera w „Liście Schindlera” Stevena Spielberga, która w 1993 zdobyła między innymi Oscara w kategorii „Najlepszy Film Roku”. Trzy lata później tytułowa rola irlandzkiego bohatera narodowego w „Michaelu Collinsie” Neila Jordana przyniosła mu kolejną nominację do Złotego Globu, a także Evening Standard British Film Award oraz VolpiCup na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji. W 2004 roku Neeson zagrał Alfreda Kinseya, kontrowersyjnego naukowca badającego seksualne zachowania ludzi, w „Kinseyu” Billa Condona, za którą to rolę otrzymał swoją trzecią nominację do Złotego Globu, a także nominację do Independent SpiritAward oraz laur w postaci Los Angeles Film CriticsAward.

 

W 1999 roku reżyser George Lucas obsadził Neesona w roli czcigodnego mistrza Jedi, Qui Gon Jinna, jednego z głównych bohaterów „Gwiezdnych wojen: części I – Mrocznego widma”. W 2005 roku irlandzki aktor stał się głosem legendarnego lwa Aslana w „Opowieściach z Narnii: Lwie, Czarownicy i starej szafie” Andrew Adamsona, którą to rolę powtórzył w dwóch kolejnych częściach serii: „Opowieściach z Narnii: Księciu Kaspianie” Andrew Adamsona oraz „Opowieściach z Narnii: Podróży Wędrowca do Świtu” Michaela Apteda.

 

Urodzony w Irlandii Neeson rozpoczął swą przygodę z aktorstwem w 1976 roku występami w LyricPlayersTheatre w Belfaście, po czym zaliczył swój profesjonalny debiut w „The Risen People” Josepha Plunketta. Po dwóch latach dołączył do legendarnego dublińskiego AbbeyTheatre, pojawiając się tam po raz pierwszy w „Translations” Briana Friela. Następnie zdobył nagrodę dla Najlepszego Aktora za występ w „The Plough and the Stars” SeanaO’Caseya na deskach angielskiego Royal Exchange Theatre w Manchesterze.

 

W 1980 roku reżyser John Boorman wypatrzył Neesona w roli Lenny’ego w scenicznej adaptacji „Myszy i ludzi” Johna Steinbecka, po czym osadził go w swoim epickim filmie o rycerzach Króla Artura pod tytułem „Excalibur”. W trakcie kolejnej dekady Neeson zagrał szereg ciekawych postaci, zdobywając coraz większą reputację w świecie kina. Pojawił się między innymi w „Buncie na Bounty” Rogera Donaldsona, „Misji” Rolanda Joffe, „Duecie na jeden instrument” Andrieja Konczałowskiego, „Podejrzanym” Petera Yatesa oraz „Zjawach” Neila Jordana.

 

Kolejnymi projektami, w którym wystąpił Neeson, były „Człowiek ciemności” Sama Raimiego, „Podejrzenie” Simona Moore’a, „Mężowie i żony” Woody’ego Allena, „Ethan Frome” Johna Maddena, „Nell” Michaela Apteda, „Rob Roy” Michaela Catona-Jonesa, „Wczoraj i dziś” Barbeta Schroedera, „Nędznicy” Bille’a Augusta, „K-19” KathrynBigelow, „Gangi Nowego Jorku” Martina Scorsese, „To właśnie miłość” Richarda Curtisa, „Królestwo niebieskie” Ridleya Scotta czy „Śniadanie na Plutonie” Neila Jordana.

 

W trakcie swojej rozległej kariery Neeson wielokrotnie powracał na deski teatrów. W 1993 roku zadebiutował na Broadwayu w sztuce „Anna Christie” na podstawie Eugene’a O’Neilla, za którą był nominowany do Nagrody Tony. W 1998 roku wcielił się w Oscara Wilde’a w sztuce Davida Hare’a „The Judas Kiss”, która rozpoczęła swój tryumfalny pochód po światowych teatrach na londyńskim West Endzie, by po jakimś czasie trafić na deski Broadwayu. Neeson wrócił na Broadway w 2002 roku, żeby zagrać Proctora w cenionej adaptacji „Czarownic z Salem” Arthura Millera, którą wyreżyserował Sir Richard Eyre. Aktor był za tę rolę ponownie nominowany do Nagrody Tony, otrzymał także nominację do prestiżowej Drama DeskAward. W 2008 roku Neeson zagrał w wystawianej przez AtomaEgoyana w Lincoln Center Festival sztuce „Eh Joe” na podstawie Samuela Becketta.

 

 

MAGGIE GRACE (Kim)

 

W „Uprowadzonej 2” oraz „Uprowadzonej 3” aktorka wcieliła się ponownie w Kim Mills, córkę Bryana, która przyniosła jej w 2008 roku sławę i rozpoznawalność.

 

Grace nie po raz pierwszy pojawiła się w uznanej filmowej serii, wcześniej wystąpiła między innymi w obu częściach „Sagi „Zmierzch”: Przed świtem”. Niedawno pojawiła się także u boku Guya Pearce’a w przebojowym kinie akcji „Lockout” Jamesa Mathera i Stephena St. Legera.

 

Grace jest również znana ze swoich ról w kinie niezależnym, zagrała między innymi z Adrienem Brodym w „Eksperymencie” Paula Scheuringa, „Rozważnych i romantycznych – Klubie miłośników Jane Austen” Robin Swicord, gdzie wystąpiły też Maria Bello, Kathy Baker oraz EmilyBlunt, a także w „RelativeInsanity” Larry’ego Mossa, na planie którego spotkała się z Helen Hunt oraz Johnem Slatterym.

 

W bardziej komercyjnym kinie dała się zauważyć w rolach w „Wybuchowej parze” Jamesa Mangolda oraz „W pogoni za zemstą” George’a Tillmana Jr.

 

Być może Maggie Grace jest jednak najbardziej znana z roli Shannon Rutherford z przełomowego serialu telewizyjnego „Zagubieni” emitowanego przez stację ABC. Grace dołączyła do ekipy serialu już na samym początku i przez pierwsze dwa sezony była jedną z największych jego gwiazd, by powrócić także na potrzeby ostatniej serii.

 

 

FAMKE JANSSEN (Lenore)

 

Wielokrotnie nagradzana na całym świecie aktorka, która niedawno zadebiutowała również na stołku reżyserskim. Co więcej, sama napisała scenariusz do swojego filmu, zatytułowanego „BringingUpBobby”. Zgromadziła także na planie wspaniałą obsadę w postaci MilliJovovich, Billa Pullmana, Marcii Cross, Rory’egoCochrane’a oraz Spencera Lista.

 

Dzięki roli Lenore w pierwszej „Uprowadzonej” Pierre’a Morela Janssen pojawiła się w kolejnych latach w takich produkcjach jak „100 Feet” Jonathana Sangera, „The Chameleon” Jean-Paula Salome’a, „Down the Shore” Harolda Guskina oraz „Hansel i Gretel: Łowcy czarownic” Tommy’egoWirkoli, gdzie zagrała wybornie czarny charakter.

 

Janssen pojawiła się wcześniej w hicie Festiwalu Sundance, „The Wackness” Jonathana Levine’a, gdzie zagrała u boku  Bena Kingsleya. Wystąpiła także w kilku częściach przebojowej serii „X-Men”, spotykając się na planie z takimi gwiazdami światowego kina jak Hugh Jackman, Halle Berry, IanMcKellen, Patrick Stewart, James Marsden czy Anna Paquin.

 

Za rolę w „X-Men: Ostatnim bastionie” BrettaRattnera otrzymała prestiżową Saturn Award dla Najlepszej Aktorki Drugoplanowej, a za występ w „Pod prąd” Chrisa Eigemana dostała Specjalną Nagrodę dla Najlepszej Aktorki na Hamptons Film Festival.

 

W 2006 roku Janssen zagrała w niezależnej komedii „Jak złamać 10 przykazań” Davida Waina, która stała się kolejnym w jej karierze hitem Festiwalu Sundance, a także w „Recepcie na miłość” OrenaRudavsky’ego, w którym zagrała u boku IanaHolma.

 

Janssen pojawiała się także regularnie w popularnym serialu telewizyjnym stacji FX „Bez skazy”, a za swoją rolę została nagrodzona MovielineBreakthroughAward.

 

Aktorka zagrała wcześniej z Robertem De Niro i Dakotą Fanning w thrillerze psychologicznym „Siła strachu” Johna Polsona, a także w poruszającym komediodramacie „Epitafium” Michaela Clancy’ego oraz komedii sensacyjnej „Ja, szpieg” w reżyserii Betty Thomas.

 

Na przełomie wieków Janssen zagrała jedną z głównych ról w „Nikomu ani słowa” Gary’egoFledera oraz wystąpiła w niezależnym hicie „Zrobione!” Jona Favreau. Zebrała także świetne recenzje za swoją rolę w „Miłości i seksie” ValerieBreiman, a film zdobył między innymi serca widzów prestiżowego Sundance Film Festival.

 

W latach 90. zagrała między innymi w „Domu na nawiedzonym wzgórzu” Williama Malone’a, „Oni” Roberta Rodrigueza, „Hazardzistach” Johna Dahla oraz „Celebrity” Woody’ego Allena. Pojawiła się również w przebojowym „Śmiertelnym rejsie” Stephena Sommersa oraz „Fałszywej ofierze” samego Roberta Altmana.

 

Wcześniej zagrała także z Martinem Sheenem i Billym Crudupem w „Pętli” Teda Demme’a oraz „Przeklętych ulicach” Johna Irvina, w których spotkała się z Harveyem Keitelem.

 

Przełomową dla Janssen rolą, dzięki której aktorka po raz pierwszy zaistniała w oczach światowej publiczności, była piękna i zabójczo niebezpieczna Xenia Onatopp w należącym do serii filmów o Jamesie Bondzie mega-hicie „GoldenEye” Martina Campbella. Urodzona w Holandii Janssen przeprowadziła się wówczas do Stanów Zjednoczonych, gdzie mieszka do dnia dzisiejszego. Aktorka ma magisterium ze sztuki pisania oraz literatury na Uniwersytecie Columbia, studiowała również techniki teatralne pod czujnym okiem Harolda Guskina.

 

 

SŁÓW KILKA O TRZONIE EKIPY FILMOWEJ

 

OLIVIER MEGATON (Reżyser)

 

Francuski twórca przyjął nazwisko Megaton ze względu na datę swoich urodzin, 6 sierpnia, 1965 roku, która była jednocześnie dwudziestą rocznicą zrzucenia przez Amerykanów bomby atomowej na Hiroszimę. Dość dodać, iż nazwisko idealnie się sprawdziło w branży filmowej, z którą Olivier ostatecznie się związał, choć z początku nie planował robić tak zawrotnej kariery w kinie akcji. Był pionierskim artystą graffiti, a do filmu trafił poprzez znajomość z uznanym fotografem oraz reżyserem wideoklipów, Jean-Baptiste’emMondino.

 

Megaton rozpoczął karierę od wyreżyserowania kilku wielokrotnie nagradzanych filmów krótkometrażowych, a później przeniósł się do francuskiej telewizji, w której nakręcił między innymi odcinki popularnych seriali „One Dance, One Song”, „Histoiresd’objets” oraz „Lesredoubtable”.

 

W pełnometrażowym kinie fabularnym zadebiutował w 2002 roku filmem „The Red Siren”, w którym wystąpili Jean-Marc Barr oraz Asia Argento. Już ta produkcja zwróciła uwagę łowców talentów z firmy EuropaCorpLuca Bessona, a słynny francuski twórca dosyć szybko postanowił zaprosić Megatona do współpracy na stanowisku reżysera drugiej ekipy przy realizowanym wówczas thrillerze akcji „Hitman” Xaviera Gens’a.

 

Przełomem w karierze Megatona był „Transporter 3” z Jasonem Stathamem w roli głównej, który zarobił dla EuropaCorp ponad 100 milionów dolarów w światowym box-office.

 

Po „Transporterze 3” Megaton nakręcił przebojową „Colombianę” z udziałem ZoeSaldany oraz na podstawie scenariusza napisanego przez Luca Bessona i Roberta Marka Kamena, twórców serii „Uprowadzona”.

 

LUC BESSON (Scenariusz, produkcja)

 

Słynny francuski filmowiec rozpoczął swoją karierę w 1977 roku, pracując na stanowisku asystenta reżysera przy różnego rodzaju produkcjach zarówno w rodzimej Francji, jak i na terenie Stanów Zjednoczonych. Dosyć szybko zyskał renomę jednego z najbardziej błyskotliwych francuskich twórców o międzynarodowym potencjale.

 

W 1983 roku Besson zadebiutował jako reżyser w pełnometrażowym kinie fabularnym, a „Ostatnia walka” przyniosła my między innymi nagrodę na Avoriaz Film Festival. Dwa lata później nakręcił „Metro” z udziałem Isabelle Adjani i Christophera Lamberta. Film zdobył aż trzy Cezary, czyli francuskie odpowiedniki Oscarów.

 

Kontynuując swą znakomitą passę, Besson stworzył legendarny „Wielki błękit”, który stał się filmem kultowym i do dziś jest uważany za jedną z najważniejszych francuskich produkcji lat 80.

 

Później przyszły „Nikita” oraz „Leon zawodowiec”, które utwierdziły pozycję Bessona jako fantastycznego twórcy, który wykształcił sobie własny język filmowy. Pomiędzy tymi dwoma przebojami reżyser nakręcił także dokument „Atlantis”, którego celem było zwiększenie świadomości na temat piękna naturalnych bogactw Ziemi oraz potrzeby coraz większej ochrony środowiska.

 

W 1997 Besson wyreżyserował odważne w każdym aspekcie kino science fiction pod tytułem „Piąty element”. Film stał się jedną z najlepiej sprzedających się francuskich produkcji w Stanach Zjednoczonych. W 1998 roku Besson został za swoją pracę przy „Piątym elemencie” nagrodzony Cezarem w kategorii „Najlepszy Reżyser”.

 

W 1999 roku francuski twórca nakręcił epicką „Joannę d’Arc”, która przyniosła mu kolejną nominację do Cezara za reżyserię.

 

W 2000 roku Besson został mianowany przewodniczącym Jury 53. Festiwalu Filmowego w Cannes, stając się najmłodszym twórcą pełniącym tę rolę w historii tej prestiżowej międzynarodowej imprezy.

 

Kolejne pięć lat Besson poświęcił na działalność producencką oraz rozwijanie możliwości EuropaCorp, założonej dziesięć lat wcześniej wytwórni, która stała się w tym czasie jednym z najprężniej działających europejskich studiów filmowych.

 

W 2005 roku Besson powrócił do reżyserii wraz z „Angel-A”, a niecałe dwanaście miesięcy później nakręcił pierwszy w swojej karierze film animowany – „Artur i Minimki”, będący adaptacją stworzonej przez niego powieści dla dzieci. W kolejnych latach film ten stał się trylogią, a „Artur i zemsta Maltazara” oraz „Artur i Minimki 3. Dwa światy” okazały się wielkimi hitami na całym świecie.

 

W 2010 roku Besson nakręcił dodatkowo przebojową adaptację filmową popularnej we Francji serii powieści graficznych autorstwa Tardi’ego. W roli głównej w „Niezwykłych przygodach Adeli Blanc Sec” wystąpiła Louise Bourgoin. W 2011 w kinach pojawiła się „Lady” z Michelle Yeoh wcielającą się w laureatkę Pokojowej Nagrody Nobla, działaczkę niepodległościową Aung San SuuKyi. W zeszłym roku przyszedł czas na „Porachunki”, stylizowaną na czarną komedię sensacyjną opowieść z Robertem De Niro, Tommym Lee Jonesem i Michelle Pfeiffer w rolach głównych.

 

Besson nakręcił także w swojej karierze mnóstwo wideoklipów dla uznanych artystów oraz dziesiątki reklam dla największych międzynarodowych marek.

 

Luc Besson napisał również ponad dwadzieścia scenariuszy do pełnometrażowych filmów fabularnych. Wśród nich znalazły się scenariusze do tak wielkich przebojów jak serie „Taxi” oraz „Uprowadzona”.

 

 

ROBERT MARK KAMEN (Scenariusz)

 

Posiada doktorat z amerykanistyki zrobiony na prestiżowym University of Pennsylvania, ale największe sukcesy odnosił jako scenarzysta w Europie oraz w Hollywood.

 

Kamen sprzedał swój pierwszy scenariusz, zatytułowany „Crossings”, wytwórni Warner Bros. już w 1978 roku, jednakże pierwszym wyprodukowanym na bazie jego tekstu filmem była „Szkoła kadetów” Harolda Beckera, która trafiła do kina trzy lata później.

 

Następnie Kamen napisał ultra-popularny „Karate Kid”, który sam następnie rozwinął do rozmiarów przebojowej trylogii. Był również współscenarzystą takich filmów jak „Gladiator” Rowdy’egoHerringtona, „Zew wolności” Johna G. Avildsena, „Spacer w chmurach” AlfonsoArau oraz „Zabójcza broń 3” Richarda Donnera.

 

W połowie lat 90. Robert Mark Kamen był już jednym z najbardziej pożądanych scenarzystów w całym Hollywood, a jego konto z każdym rokiem powiększało się o kolejne wielkie hity. Napisał potem między innymi „Zdradę” Alana J. Pakuli oraz „Piąty element” Luca Bessona, któremu wcześniej pomagał przy „Leonie zawodowcu”. Relacja ta przerodziła się w wieloletnie partnerstwo, a Kamen współpracował z francuskim reżyserem, scenarzystą i producentem przy takich produkcjach jak „Transporter” CoreyaYuena i Louis’aLetterier’a, „Pocałunek smoka” Chrisa Nahona, „SEXiPIStOLS” Joachima Roenninga i EspenaSandberga, „Uprowadzona” Pierre’a Morela oraz „Colombiana” Oliviera Megatona.

 

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *